Ellie en Jeroen, 15 mei 2008
Nederland , Amsterdam

Thuis!

We zijn weer thuis!
Wel weer even wennen om in je eigen bed te slapen en niet elke paar dagen weer verder te hoeven trekken. Het voelt allemaal weer zo vertrouwd. De buurvrouw woont er nog steeds, de Ferdinand Bolstraat ligt nog steeds open en ons huis is nog steeds een klein hokje. Het is heerlijk om niet meer uit een tas hoeven leven en te kunnen koken wat we zelf willen.

Onze reis is weer tot een goed einde gekomen. We hebben heel veel mooie dingen gezien en leuke dingen meegemaakt, zowel in China als Japan.

We hebben genoten van het reizen door China, met al die vriendelijke mensen en de mooie bezienswaarigheden. De chinese cultuur, zoals wij die gezien hebben, is ook echt heel bijzonder: mensen lijken altijd vrolijk en lijken hun misere met trots te dragen. Ze maken makkelijk contact met vreemden, zowel met ons als met elkaar, en in het openbaar vervoer is het dan ook altijd erg rumoerig en gezellig. Ze hebben voor onderweg altijd zakken vol met eten die worden gedeeld met wildvreemden. Het is duidelijk een maatschappij waarin mensen voor elkaar zorgen. De ellende in Tibet kunnen wij dan ook niet rijmen met de indruk die wij van het land hebben gekregen.

Zelfs na de rest van onze reis door Japan heben we nog steeds het gevoel dat de chinezen ons het meest hebben geraakt door hun openheid, hartelijkeid, nieuwsgierigheid en gulheid.

De Japanners zijn overduidelijk heel anders. Ze zijn net zo individualistisch als de Nederlanders. Misschien zelfs wel meer. De mensen in de treinen praten niet met elkaar, kijken elkaar niet eens aan. De meeste doen een dutje, lezen een boek of spelen met hun mobiele telefoon. Het is er stil en ongezellig vergeleken met de chinese treinen. De mensen daar werken 6 dagen per week en maken dan ook nog eens lange dagen. We kregen het gevoel dat de Japanners niet erg gelukkig zijn. Sommigen zagen er zo ongelukkig uit dat we het gevoel kregen dat ze elk moment in huilen uit konden barsten. Wat in Japan op ons de meeste indruk heeft gemaakt is de hygiene, het respect dat de mensen voor elkaar hebben en de veiligheid. Het is het meest veilige land dat we ooit hebben bezocht. Tijdens treinreizen zijn we vaak onze tas uit het oog verloren, maar we hebben nooit de angst gehad dat ze weg zouden zijn (dat is in andere landen, en zelfs in Nederland, wel anders). Auto's staan langs de weg met de sleuteltjes in het contact, goede mountainbikes kunnen gewoon neergezet worden, vending-machines staan zonder kans op vandalisme op iedere straathoek.

Onze reis heeft ons wel weer doen beseffen dat reizen in ons bloed zit. Na onze eerste week in China, tijdens onze cultuurshock, dachten we allebei: "Nou, dit zal wel onze laatste reis worden", maar gaandeweg de trip gingen we het weer steeds leuker vinden. En nu aan het eind hebben we al weer genoeg inspiratie voor volgende reizen. Hoe meer je ziet van de wereld, hoe meer je beseft hoeveel er nog te zien is. Het virus heeft ons behoorlijk te pakken en we weten nog niet wat we moeten doen: uitzieken of snel genezen...

Iedereen die onze verhalen heeft gelezen: bedankt voor jullie enthousiaste en leuke reacties! Het was voor ons aan de andere kant van de wereld altijd erg leuk om te lezen wat jullie er van vonden en wat jullie hier in Nederland bezighield.

En Miriam bedankt voor het "jeroenellie.waarbenjij.nu"-boek!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl